اي خداااااااااااااااا...همه مي گن تو وجود داري.همه مي گن تو بزرگي اما دل من خيلي کوچيکه تو توش جا نميشي.آخه دلم پره.پر از يه عشق آره يه عشق زميني.نمي دونم به حرف کدوم گوش کنم به حرف تو که نمي بينمت يا اين عشق که تو دلم هستش و تمام وجودم رو فرا گرفته.تو رو نمي شه ديد اين عشق رو هم نمي شه ديد.شايد هر دوتاتون يکي باشيد شايد هم اينطوري نباشه.شايد هم عشق جزئي از تو باشه.اگه انجوريه يه خواهش ازت دارم آخه مي گن تو عاشق ها رو خيلي دوست داري.خداياااااااااااااااااا مي خوام اين عشق واسه هميشه تو قلبم بمونه.خدا ازت ممنونم که عشق رو آفريدي اما يه گله دارم يه بغض اونم اينه که چرا جدايي رو آفريدي.يه درخواست ديگه يه خواهش تو رو به جون اون عاشق هايي که دوسشون داري قسم مي دم که جدايي رو واسه من معني نکني.مي گن توهمه چيز رومي بيني اما من شک دارم که منو هم ميبيني اشک هاي منه دل شکسته روهم ميبيني ي ي ي ي

چشمهايم را كسي به زور مي بندد ... چشمهايم را اگرببنديد پلكهايم بي وقفه تلاش خواهند كرد ... هيچ كس كورتر از آنكه نگاه نمي كند نيست ... پروانه بايد در باد رها باشد ... قفس جاي پرزدن ندارد اين را همه مي دانند ... تعجب من بارها از اين است كه ميان اعداد گيج شده اند بعضيها ... ! دلم پروانه اي در مشت ايشان است ..من به نقطه تحمل رسيدم و اينك پرواز كردن كم كم از ياد من خواهد رفت ... زيار انديشه هايم ،‌انگيزه هايم و اميدهايم دفن مي شوند در اين قفس ... خدايا پرواز را در حافظه ام حفظ كن تا روزي كه درهاي قفس را باز كنم و مشت گره كرده ايشان مرا به فضا پرتاب كند

به خدا دوست دارم ناناس جونم