سال نو همه مبارک انشاالله سال خوبی رو پشت سر گذاشته باشید و سال خوبی رو داشته باشین .امیدوارم که همیشه موفق باشید و به آرزوهاتون دست پیدا کنید و کبوترهای عشق در بام زندگیتان در حال پرواز باشند

        بالهايت را کجا جا گذاشتي؟


پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من درخت نيستم . تو نمي تواني روي شانه من آشيانه بسازي  پرنده گفت : من فرق درخت ها و آدمها را خوب مي دانم اما گاهي پرنده ها و آدمها را اشتباه مي گيرم .
انسان خنديد و به نظرش اين خنده دارترين اشتباه ممکن بود .

پرنده گفت : راستي چرا پر زدن را کنار گذاشتي ؟ انسان منظور پرنده را نفهميد اما باز هم خنديد .
پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد . انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي که نمي دانست چيست . شايد يک آبي دور – يک اوج دوست داشتني .


پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را نيز مي شناسم که پر زدن از يادشان رفته است درست است که پرواز براي يک پرنده ضرورت است اما اگر تمرين نکند فراموش مي شود .

پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال کرد تا اينکه چشمش به يک آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد .


آنوقت خدا بر شانه هاي کوچک انسان دست گذاشت و گفت : " يادت مي آيد ؟ تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي . راستي عزيزم بالهايت را کجا جا گذاشتي ؟ "
انسان دست بر شانه هايش گذاشت و جاي خالي چيزي را احساس کرد . آنوقت رو به خدا کرد و گريست

سلام خیلی وقت که تو وبلاگم چیزی ننوشته بودم آخه حوصله نداشتم.بعضی وقتها هستش که دیگه نایی نداری برای نوشتن. از همه چیز بدت می یاد تا به یه کاری دست می زنی فقط گند به بار می یاری هر کی یه جور حالت رو می گیره .به هر طرف سر می زنی فقط گیر بازار هستش.داری خفه می شی اما نمی تونی فریاد بزنی کمک بخوای.دارم خفه می ی ی ی ی ی ی ی شم م م م م م م م م م م م

همیشه هراس داشتم که من واقعی من کوچکتر از من آرمانی ذهن تو باشد. من ذهن تو اگرچه از من سرچشمه گرفته ولی جدای از من نشو و نما می کند. چه منزه است این موجود خیالی!

دستهایم را بالا می برم. من توان رقابت با این موجود بی نقص را ندارم. او برنده است و من از پیش باخته.

من اینجا روی زمینم. لابلای انسانهای خاکستری پیرامون تو.

دست هايم بوي گل مي داد  

،مرا به جرم چيدن گل گرفتند    

.اما هيچ کس نپرسيد...........

 شايد من گل کاشته باشم

چرا وقتی که آدم تنها میشه

غم و غصه اش قدر یک دنیا میشه

میره یک گوشه خلوت میشینه

اونجا رو مثل یه زندون می بینه

غم تنهائی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

وقتی که تنها میشم اشک تو چشام پر میزنه

غم میاد یواش یواش خونه دل در میزنه

یاد اون روزها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار

غم تنهائی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمیشه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمیشه

اون بالا باد داره زاغه ابرارو چوب میزنه

اشک تو این ابرا زیاده ولی دریا نمیشه

غم تنهائی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

 صداي شكستنم رانشنيدي؟؟؟       

كشيدم ... من مرده ام... گريه بي فايده است... گريه مكن..مهربان باش مهربان!!!!!!!!